Dieta antycellulitowa

powrót

Dietetyka

Wiele artykułów i książek poświęcono już wpływowi diety na powstawanie cellulitu i nadwagi. Każda z tych prac pretenduje do roli autorytetu. Rodzajów diet odchudzających jest niemal tyle co autorów. Jedne zalecają wyeliminowanie węglowodanów, inne radzą przez trzy dni z rzędu jeść wyłącznie grillowane ryby, żeby stracić 3 kilo. Szczególnie wiosną pojawia się dużo nowych diet, radośnie zapowiadających, że w tydzień można stracić parę kilo bez wyrzeczeń. Jak przeciętna osoba, która nie jest ekspertem, może się w tym wszystkim odnaleźć?
Muzyka relaksacyjna bez opłat ZAiKS
Dieta antycellulitowa

pH organizmu

Skóra ma swoje pH, o czym wie każda kosmetyczka, ale także organizm ma swoje pH, świadczące o jego kondycji. Wewnątrz organizmu pH jest różne, zależnie od środowiska, by zapewnić odpowiednie warunki do pracy różnych komórek, jednak dla zdrowia organizmu jako całości ważne jest niedopuszczanie do nadmiernego zakwaszenia. Produktami zakwaszającymi organizm nie są wcale te o kwaśnym smaku, jak pomarańcze, jabłka, śliwki, lecz takie, które w wyniku trawienia dają odpady o odczynie kwaśnym. Takie odpady są trudne do usunięcia, gromadzą się w tkankach i osłabiają zdolności metaboliczne komórek oraz ich aktywność. Nie usunięte toksyny magazynowane są w tkance tłuszczowej, co prowadzi do powstania cellulitu. Cellulit nie składa się bowiem z samego tłuszczu, lecz z odpadów metabolicznych. Tkanka tłuszczowa poza rolą rezerwy energetycznej pełni też rolę wyłapywacza toksyn, chroniąc organizm przed ich rozprzestrzenianiem się. Nadmiar kwaśnych odpadów w organizmie prowadzi ponadto do zakwaszenia nerek i wątroby, co jest równoznaczne ze stanem zapalnym tych ordietetyka ganów. Powstaje wtedy dużo wolnych rodników, ponieważ wolne rodniki są zasadotwórcze i mają za zadanie zrównoważyć kwaśny odczyn organów wewnętrznych. A nie trzeba przypominać, jak szkodliwe są wolne rodniki dla zdrowia i urody.

Produkty kwasotwórcze

Proteiny zwierzęce, zwłaszcza czerwone mięso (wołowina, wieprzowina, baranina) i jego pochodne (wędliny) zawierają dużo tłuszczów nasyconych, których nadmiar prowadzi do otyłości, chorób układu krążenia, nadciśnienia itd. Ich utlenianie powoduje powstawanie wolnych rodników. Czerwone mięso zawiera dużo fosfatów oraz kwasów, które wymagają obecności sodu i wapnia, by nerki mogły je wyeliminować, dlatego jego nadmiar w diecie grozi niedoborem tych pierwiastków. Sód i wapń to dwa minerały stanowiące zasadową rezerwę organizmu, mającą zrównoważyć nadmierną kwasowość. Sole sodu są ważne dla zdrowia ze względu na fakt, że stanowią istotny składnik krwi i limfy, utrzymujące równowagę sodowo-potasową. Konsekwencją nadmiernej utraty sodu i potasu jest nadciśnienie, zmniejszenie siły mięśni i bóle mięśniowe, zaburzenie gospodarki wodnej, wzrost przepuszczalności błon komórkowych. Utrata wapnia prowadzi do osteoporozy. Nadmiar czerwonego mięsa może doprowadzić też do niedoboru witaminy B6 i B3 oraz magnezu. Objawy syndromu napięcia przedmiesiączkowego (apetyt na słodycze, obrzęki, przybieranie na wadze, migreny, zły nastrój, zaburzenia snu) pojawiają się szczególnie często u kobiet jedzących dużo czerwonego mięsa. Bezpieczniejszym źródłem protein zwierzęcych, niezbędnych organizmowi do utrzymania masy mięśniowej, jest białe mięso, ryby, sery, jaja, mleko oraz proteiny roślinne.

więcej w Cabines nr 27

Lucia Rapetti
publikacje Cabines 27
do góry | powrót