Aromaterapia - w kosmetyce

powrót

Dossier

W ostatnim numerze pisaliśmy o tym, że na ocenę produktów kosmetycznych wpływ mają różne kryteria, między innymi konsystencja. Ważnym kryterium jest jednak również zapach. Nabiera to szczególnego znaczenia dzisiaj, gdy pojawia się wiele przypadków uczuleń na sztuczne substancje aromatyzujące dodawane do wielu kosmetyków. W cenę rosną więc naturalne olejki eteryczne, jako substancje nadające niepowtarzalny zapach kosmetykom, ale również jako silnie działające na skórę składniki czynne. Aromaterapia stała się ważnym elementem kosmetyki.
Biotechnologia
Aromaterapia - w kosmetyce

Krótka historia aromaterapii

W sercu rośliny kryją się substancje uosabiające jej charakter i istotę. Nawet niewielka ich ilość zawiera duże stężenie rozmaitych związków chemicznych. Od wieków bada się ich działanie i właściwości, by wykorzystywać je w terapiach zapachem, a ostatnio również w kosmetyce. Aromaterapia jest bowiem nieodłącznym elementem nurtu spa & wellness, doskonale uzupełnia bowiem zabiegi - odpowiedni zapach podczas zabiegu znacząco wpływa na nastrój klientów.

Słowo aromaterapia pochodzi z łaciny - aroma znaczy zapach, aromat, chodzi więc o leczenie zapachem.

Olejki eteryczne mogą jednak również wspaniale wzbogacić skład kosmetyków, działają bowiem silnie na zmysł powonienia, a przez to i na stan organizmu, a także na skórę. Słowo aromaterapia pochodzi z łaciny - aroma znaczy zapach, aromat, chodzi więc o leczenie zapachem. Zmysł powonienia jest jednym z najczulszych, stąd popularność tego rodzaju terapii. Aromaterapia rozwijała się równolegle z fitoterapią (ziołolecznictwem) aż do XVI wieku. Od czasów starożytnych bowiem rozwijano wiedzę o właściwościach całych roślin, nie tylko jako leków ziołowych, ale i ich zapachu. Pierwsze ślady dowodzące znajomości sztuki destylacji i ekstrakcji olejków odnaleziono w Chinach i Indiach; pochodzą one sprzed tysięcy lat. Jednak to w starożytnym Egipcie sztuka ta po raz pierwszy objawiła się w pełni. Egipcjanie, przywiązujący dużą wagę do zdrowia i higieny, rozwijali wiedzę o zapachach i sztukę tworzenia perfum. Również Rzymianie znali i cenili olejki eteryczne, których używali w formie pachnideł na bazie tłuszczu i jako perfum. Arabowie, wielcy alchemicy i medycy, w X wieku wymyślili alembik, co pozwoliło udoskonalić proces destylacji. Dopiero jednak w XVI wieku olejki zaczęto stosować jako samodzielne substancje lecznicze i wprowadzono je do handlu. We Francji prekursorem aromaterapii i autorem tego terminu był chemik René Maurice Gattefossé. W latach dwudziestych XX wieku zainteresował się on właściwościami olejków eterycznych i opisał je w swoich pracach. Wynalezienie penicyliny w roku 1935 odsunęło w cień naturalne metody leczenia, które ponownie rozkwitły w latach sześćdziesiątych. Przyczynił się do tego między innymi doktor Jean Valnet, który zainteresował się opracowaniami Gattefosségo i opublikował swoje komentarze do nich.

więcej w Cabines nr 24

Tłumaczenie i opracowanie:
Dorota Bury
Anne Sophie Gamelin
publikacje Cabines 24
do góry | powrót