Cabines 85grudzień 2016 - styczeń 2017
Zachować jędrność
powrótDossier
Proces starzenia jest uwarunkowany genetycznie i nikt go nie uniknie, nawet jeśli niektórzy zdają się znosić go lepiej niż inni: jest to zjawisko nieodwracalne i nieuniknione. Która kobieta nie chciałaby jednak na dłużej zachować jędrnej, pełnej blasku skóry, pięknego konturu twarzy – jednym słowem: młodości? Preparaty kosmetyczne przeciwko skutkom starzenia mają to właśnie ułatwić, przynajmniej w pewnym stopniu.
Pierwsze oznaki starzenia pojawiają się już w wieku 30 lat, by stopniowo nasilać się i mnożyć. Tak samo jak inne organy ludzkiego ciała, skóra pod wpływem tego procesu ulega różnorakim zmianom. Tempo starzenia się zależy od genetycznych uwarunkowań, ale również od czynników zewnętrznych – środowiska, nawyków żywieniowych i pielęgnacji. Dzisiaj prawie każdy jest świadomy znaczenia odpowiedniej higieny życia, która pozwala starzeć się wolniej i... ładniej. U kobiet uroda jest ściśle związana z cyklami życiowymi. Od 45. roku życia pojawiają się pierwsze oznaki menopauzy, spowodowane zmianami hormonalnymi, które źle wpływają na stan skóry. Traci ona sprężystość, rysy twarzy stają się ciężkie, biust i pośladki opadają, mięśnie wiotczeją i zanikają. Z początku są to subtelne zmiany, które jednak około pięćdziesiątki stają się bardzo widoczne: twarz nabiera smutnego i zmęczonego wyrazu, a ciało jest „sflaczałe”.
Jak starzeje się skóra
W miarę starzenia się skóry w różnych jej warstwach mają miejsce różne procesy.
-
Naskórek. Staje się on coraz cieńszy, ponieważ proces odnowy komórek zwalnia. Jednocześnie warstwa rogowa grubieje, w efekcie czego skóra staje się chropowata i sucha. Warstwa łącząca naskórek ze skórą właściwą ulega redukcji, co powoduje zaburzenie odżywienia, zmniejszenie przylegania skóry i naskórka, zmiany w siateczce włókien podtrzymujących skórę. Skóra rozciąga się, a naskórek staje się suchy i łamliwy.
-
Skóra właściwa. Grubość skóry zmniejsza się o 6% co dziesięć lat. Włókien kolagenowych ubywa z czasem, usztywniają się i stają wątłe oraz splątane. Jednocześnie niszczeją włókna elastyny i fibroblasty, których produkcja zwalnia. Nasila się za to synteza kolagenazy i elastazy, destrukcyjnych enzymów przyspieszających starzenie. W efekcie skóra szybko traci jędrność i gładkość.
-
Tkanka podskórna. Tkanka tłuszczowa staje się coraz cieńsza, włókna kolagenu sztywnieją, co pociąga za sobą ogólne osłabienie skóry. Jędrność zależy zatem przede wszystkim od stanu tkanek elastycznych skóry, a pośrednio od stopnia nawilżenia naskórka. Warstwa łącząca skórę i naskórek to prawdziwa siatka podtrzymująca, odgrywająca najważniejszą rolę w utrzymaniu sprężystości i napięcia.
więcej w Cabines nr 15
Pierwsze oznaki starzenia pojawiają się już w wieku 30 lat, by stopniowo nasilać się i mnożyć. Tak samo jak inne organy ludzkiego ciała, skóra pod wpływem tego procesu ulega różnorakim zmianom. Tempo starzenia się zależy od genetycznych uwarunkowań, ale również od czynników zewnętrznych – środowiska, nawyków żywieniowych i pielęgnacji. Dzisiaj prawie każdy jest świadomy znaczenia odpowiedniej higieny życia, która pozwala starzeć się wolniej i... ładniej. U kobiet uroda jest ściśle związana z cyklami życiowymi. Od 45. roku życia pojawiają się pierwsze oznaki menopauzy, spowodowane zmianami hormonalnymi, które źle wpływają na stan skóry. Traci ona sprężystość, rysy twarzy stają się ciężkie, biust i pośladki opadają, mięśnie wiotczeją i zanikają. Z początku są to subtelne zmiany, które jednak około pięćdziesiątki stają się bardzo widoczne: twarz nabiera smutnego i zmęczonego wyrazu, a ciało jest „sflaczałe”.
Jak starzeje się skóra
W miarę starzenia się skóry w różnych jej warstwach mają miejsce różne procesy.
- Naskórek. Staje się on coraz cieńszy, ponieważ proces odnowy komórek zwalnia. Jednocześnie warstwa rogowa grubieje, w efekcie czego skóra staje się chropowata i sucha. Warstwa łącząca naskórek ze skórą właściwą ulega redukcji, co powoduje zaburzenie odżywienia, zmniejszenie przylegania skóry i naskórka, zmiany w siateczce włókien podtrzymujących skórę. Skóra rozciąga się, a naskórek staje się suchy i łamliwy.
- Skóra właściwa. Grubość skóry zmniejsza się o 6% co dziesięć lat. Włókien kolagenowych ubywa z czasem, usztywniają się i stają wątłe oraz splątane. Jednocześnie niszczeją włókna elastyny i fibroblasty, których produkcja zwalnia. Nasila się za to synteza kolagenazy i elastazy, destrukcyjnych enzymów przyspieszających starzenie. W efekcie skóra szybko traci jędrność i gładkość.
- Tkanka podskórna. Tkanka tłuszczowa staje się coraz cieńsza, włókna kolagenu sztywnieją, co pociąga za sobą ogólne osłabienie skóry. Jędrność zależy zatem przede wszystkim od stanu tkanek elastycznych skóry, a pośrednio od stopnia nawilżenia naskórka. Warstwa łącząca skórę i naskórek to prawdziwa siatka podtrzymująca, odgrywająca najważniejszą rolę w utrzymaniu sprężystości i napięcia.
więcej w Cabines nr 15