Cabines 85grudzień 2016 - styczeń 2017
Sucha skóra nie lubi zimy
powrótDossier
Każdego roku zimą skóra sucha wymaga szczególnej uwagi. Spragniona i wygłodzona, potrzebuje produktów silnie nawilżających i odżywiających, pomagających przetrwać zimę. Nadszedł więc czas kosmetyków bogatych w dobroczynne substancje, opracowywanych przez laboratoria kosmetyczne z myślą o specyficznych potrzebach tego rodzaju skóry.
© IMAGESOURCE
K omórki skóry odnawiają się nieustannie, a stare tworzą wierzchnią warstwę – naskórek. W przypadku zdrowej skóry warstwa ta zawiera wystarczająco dużo wody i lipidów, by zapewnić utrzymanie odpowiedniego poziomu nawilżenia i ochronę przed zewnętrznymi czynnikami. Jeśli brakuje wody i lipidów, skóra schnie, jest ściągnięta, staje się cienka jak pergamin, złuszczona, tworzą się na niej delikatne zmarszczki. W dotyku jest szorstka i mało elastyczna. Krótko mówiąc, jest to skóra spragniona, ponieważ brakuje jej wody, ale również głodna, ponieważ brakuje jej substancji odżywczych: utrata wody jest konsekwencją utraty lipidów, te dwa stany współistnieją nierozłącznie.
Nawilżenie skóry
Skóra dorosłego człowieka składa się w 70% z wody rozłożonej w jej poszczególnych warstwach: 70% tej wody znajduje się w skórze właściwej, 30% w naskórku. W nawilżeniu skóry mają udział dwa ważne zjawiska:
-
przenikanie wody z krwi do powierzchni skóry,
-
wiązanie wody, czyli rezerwa wody związanej przez makromolekuły macierzy międzykomórkowej (szczególnie glikoaminoglikany – GAG, np. kwas hialuronowy), odpowiedzialne za gęstość skóry.
Te dwa fizjologiczne mechanizmy są zależne od procesów komórkowej syntezy fibroblastów i keranocytów, które biorą udział w produkcji GAG i lipidów niezbędnych do stworzenia bariery ochronnej skóry.
Podstawowe nawilżenie skóry zależy więc od równowagi między tymi dwoma zjawiskami.
W naskórku pewne elementy warstwy rogowej pozwalają zatrzymać wodę i zapobiec jej nadmiernej utracie. Są to:
-
korneocyty,
-
naturalny czynnik nawilżający (NMF) składający się z higroskopijnych substancji pochodzących z rozpadu pewnego białka wchodzącego w skład naskórka – filagryny,
-
warstwa hydrolipidowa na powierzchni skóry, emulsja typu woda w oleju pokrywająca warstwę rogową ochronnym filmem,
-
międzykomórkowy „cement” złożony z keratohialiny w warstwie ziarnistej naskórka.
Korneocyty zawierają składniki higroskopijne (NMF), które są chronione przez złożone lipidy błon komórkowych. Jeśli więc błony są uszkodzone, NMF zostaje zniszczony i dochodzi do wysuszenia warstwy rogowej. Spowodowana tym utrata wilgoci jest powierzchowna i może nastąpić niezależnie od wieku.
więcej w Cabines nr 8
Anne Sophie Gamelin

K omórki skóry odnawiają się nieustannie, a stare tworzą wierzchnią warstwę – naskórek. W przypadku zdrowej skóry warstwa ta zawiera wystarczająco dużo wody i lipidów, by zapewnić utrzymanie odpowiedniego poziomu nawilżenia i ochronę przed zewnętrznymi czynnikami. Jeśli brakuje wody i lipidów, skóra schnie, jest ściągnięta, staje się cienka jak pergamin, złuszczona, tworzą się na niej delikatne zmarszczki. W dotyku jest szorstka i mało elastyczna. Krótko mówiąc, jest to skóra spragniona, ponieważ brakuje jej wody, ale również głodna, ponieważ brakuje jej substancji odżywczych: utrata wody jest konsekwencją utraty lipidów, te dwa stany współistnieją nierozłącznie.
Nawilżenie skóry
Skóra dorosłego człowieka składa się w 70% z wody rozłożonej w jej poszczególnych warstwach: 70% tej wody znajduje się w skórze właściwej, 30% w naskórku. W nawilżeniu skóry mają udział dwa ważne zjawiska:
- przenikanie wody z krwi do powierzchni skóry,
- wiązanie wody, czyli rezerwa wody związanej przez makromolekuły macierzy międzykomórkowej (szczególnie glikoaminoglikany – GAG, np. kwas hialuronowy), odpowiedzialne za gęstość skóry.
Te dwa fizjologiczne mechanizmy są zależne od procesów komórkowej syntezy fibroblastów i keranocytów, które biorą udział w produkcji GAG i lipidów niezbędnych do stworzenia bariery ochronnej skóry.
Podstawowe nawilżenie skóry zależy więc od równowagi między tymi dwoma zjawiskami.
W naskórku pewne elementy warstwy rogowej pozwalają zatrzymać wodę i zapobiec jej nadmiernej utracie. Są to:
- korneocyty,
- naturalny czynnik nawilżający (NMF) składający się z higroskopijnych substancji pochodzących z rozpadu pewnego białka wchodzącego w skład naskórka – filagryny,
- warstwa hydrolipidowa na powierzchni skóry, emulsja typu woda w oleju pokrywająca warstwę rogową ochronnym filmem,
- międzykomórkowy „cement” złożony z keratohialiny w warstwie ziarnistej naskórka.
Korneocyty zawierają składniki higroskopijne (NMF), które są chronione przez złożone lipidy błon komórkowych. Jeśli więc błony są uszkodzone, NMF zostaje zniszczony i dochodzi do wysuszenia warstwy rogowej. Spowodowana tym utrata wilgoci jest powierzchowna i może nastąpić niezależnie od wieku.
więcej w Cabines nr 8