Cabines 85grudzień 2016 - styczeń 2017
Depilacja w gabinecie
powrótEstetyka
Piękne nogi mają olbrzymie znaczenie dla ogólnego wyglądu sylwetki. Można nawet powiedzieć, że są - dosłownie i w przenośni - jego podstawą. Przez ostatnie pięćdziesiąt lat były, w miarę przemian obyczajów i mody, stopniowo odkrywane. Kobiety zaczęły więc starać się o to, by nogi były jeśli nie doskonałe, to przynajmniej zadbane, bez zbędnych włosków, ze zdrową, nawilżoną i odżywioną skórą. Gabinety kosmetyczne odwiedzają dzisiaj klientki (i coraz częściej klienci) w każdym wieku. Pragną poddać się depilacji i innym zabiegom poprawiającym stan nóg. Nie można więc lekceważyć tego wyraźnego zainteresowania technikami depilacji; trzeba umieć odpowiedzieć na wszelkie pytania związane z tą tematyką.
Włos
Wiedza na temat fizjologii z pewnością nie będzie bezużyteczna. Oto podstawowe informacje na temat włosa.
Włos jest to giętkie włókno keratyny, zakorzenione w mieszku włosowym, który z kolei stanowi część otoczki włosowo-łojowej. Torebka ta zawiera również mięsień przywłosowy i gruczoły łojowe; stanowi cylindryczne wgłębienie naskórka w skórę właściwą.
Włos stanowi jeden z wytworów skóry; jest obecny na całej powierzchni ciała, poza wnętrzem dłoni, podeszew stóp i części genitalnych. Składa się z dwóch głównych części:
-
łodygi, czyli części wystającej nad skórę, złożonej z obumarłych komórek keratynowych ułożonych warstwowo,
-
korzenia, czyli partii niewidocznej, złożonej z żywych komórek, które ulegają keratynizacji w miarę przesuwania się ku powierzchni. Korzeń tkwi w mieszku włosowym pod skórą. Podstawa korzenia włosa jest silnie rozszerzona i wydrążona od dołu. Część ta zwana jest cebulką. Wydrążone w dolnej części cebulki miejsce wypełnia brodawka włosa. Jest ona bardzo silnie unaczyniona, a jej zadaniem jest odżywianie komórek cebulki. Na wysokości korzenia, włos otacza dodatkowo pochewka wewnętrzna, będąca ujściem gruczołu łojowego. W części przypowierzchniowej skóry znajdują się mięśnie przywłosowe. Regulują one napięcie skóry i włosów.
Keratyna
Keratyna jest włóknistą proteiną, tzw. skleroproteiną, złożoną z wielu aminokwasów, m.in. siarkowych (cystyna), ze składników mineralnych (wapń, magnez, cynk) i z niewielkiej ilości lipidów. Nie zawiera wody ani kwasów nukleinowych. Posiada, szczególnie we włosach głowy, następujące właściwości:
-
wytrzymałość na ciągnięcie (solidność włosa);
-
odporność na enzymy (odporność na gnicie);
-
odporność na produkty chemiczne: keratyna jest nierozpuszczalna w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych, jest wrażliwa na produkty zasadowe, jak amoniak (farby, utrwalacze) i na czynniki utleniające (dekoloryzacja);
-
jej pH waha się od 4 do 8.
Cykle życia włosa
W procesie życiowym włosa wyróżniamy trzy następujące fazy: faza wzrostu (zwana anagenem), faza inwolucji (katagen) oraz faza spoczynkowa (telogen).
-
Anagen: dotyczy 85% włosów, trwa od 3 do 4 lat. Następuje wtedy intensywna aktywność mitotyczna w macierzy włosa.
-
Katagen: dotyczy 1-2% włosów, trwa 2-3 tygodnie. Aktywność komórek ustaje, pociągając za sobą przemieszczanie się mieszka w górę. Cebulka zmniejsza się, brodawka nie jest już połączona z mieszkiem włosowym przez wąski łańcuch komórek nabłonkowych.
-
Telogen: dotyczy 13-14% włosów. Trwa trzy miesiące. Włos, całkowicie skeratynizowany, leży teraz bliżej powierzchni i jest stopniowo wypychany przez nowo rosnący aż do wypadnięcia.
Znaczenie owłosienia
Włosy odgrywają ważną rolę w ochronie termicznej oraz w postrzeganiu dotykowym. Wyrastanie włosów i ich rozmieszczenie na ciele jest uzależnione od hormonów płciowych. Niektóre obszary ciała, jak wzgórek łonowy i pachy, stają się owłosione w miarę dojrzewania. Owłosienie w innych miejscach, broda i wąsy, występuje tylko u mężczyzn: są to tzw. drugorzędne cechy płciowe. Jednak nadmiar androgenów, hormonów męskich, może wywoływać u kobiet pojawienie się włosów w miejscach, w których zwykle owłosienie nie występuje. Miejsce zamieszkania również ma wpływ na obecność, a szczególnie na ilość włosów w różnych strefach (ramiona, nogi). Na przykład populacje śródziemnomorskie są bardziej owłosione niż populacje azjatyckie.
więcej w Cabines nr 4
Anne Sophie Gamelin

Włos
Wiedza na temat fizjologii z pewnością nie będzie bezużyteczna. Oto podstawowe informacje na temat włosa.
Włos jest to giętkie włókno keratyny, zakorzenione w mieszku włosowym, który z kolei stanowi część otoczki włosowo-łojowej. Torebka ta zawiera również mięsień przywłosowy i gruczoły łojowe; stanowi cylindryczne wgłębienie naskórka w skórę właściwą.
Włos stanowi jeden z wytworów skóry; jest obecny na całej powierzchni ciała, poza wnętrzem dłoni, podeszew stóp i części genitalnych. Składa się z dwóch głównych części:
- łodygi, czyli części wystającej nad skórę, złożonej z obumarłych komórek keratynowych ułożonych warstwowo,
- korzenia, czyli partii niewidocznej, złożonej z żywych komórek, które ulegają keratynizacji w miarę przesuwania się ku powierzchni. Korzeń tkwi w mieszku włosowym pod skórą. Podstawa korzenia włosa jest silnie rozszerzona i wydrążona od dołu. Część ta zwana jest cebulką. Wydrążone w dolnej części cebulki miejsce wypełnia brodawka włosa. Jest ona bardzo silnie unaczyniona, a jej zadaniem jest odżywianie komórek cebulki. Na wysokości korzenia, włos otacza dodatkowo pochewka wewnętrzna, będąca ujściem gruczołu łojowego. W części przypowierzchniowej skóry znajdują się mięśnie przywłosowe. Regulują one napięcie skóry i włosów.
Keratyna
Keratyna jest włóknistą proteiną, tzw. skleroproteiną, złożoną z wielu aminokwasów, m.in. siarkowych (cystyna), ze składników mineralnych (wapń, magnez, cynk) i z niewielkiej ilości lipidów. Nie zawiera wody ani kwasów nukleinowych. Posiada, szczególnie we włosach głowy, następujące właściwości:
- wytrzymałość na ciągnięcie (solidność włosa);
- odporność na enzymy (odporność na gnicie);
- odporność na produkty chemiczne: keratyna jest nierozpuszczalna w wodzie i w rozpuszczalnikach organicznych, jest wrażliwa na produkty zasadowe, jak amoniak (farby, utrwalacze) i na czynniki utleniające (dekoloryzacja);
- jej pH waha się od 4 do 8.
Cykle życia włosa
W procesie życiowym włosa wyróżniamy trzy następujące fazy: faza wzrostu (zwana anagenem), faza inwolucji (katagen) oraz faza spoczynkowa (telogen).
- Anagen: dotyczy 85% włosów, trwa od 3 do 4 lat. Następuje wtedy intensywna aktywność mitotyczna w macierzy włosa.
- Katagen: dotyczy 1-2% włosów, trwa 2-3 tygodnie. Aktywność komórek ustaje, pociągając za sobą przemieszczanie się mieszka w górę. Cebulka zmniejsza się, brodawka nie jest już połączona z mieszkiem włosowym przez wąski łańcuch komórek nabłonkowych.
- Telogen: dotyczy 13-14% włosów. Trwa trzy miesiące. Włos, całkowicie skeratynizowany, leży teraz bliżej powierzchni i jest stopniowo wypychany przez nowo rosnący aż do wypadnięcia.
Znaczenie owłosienia
Włosy odgrywają ważną rolę w ochronie termicznej oraz w postrzeganiu dotykowym. Wyrastanie włosów i ich rozmieszczenie na ciele jest uzależnione od hormonów płciowych. Niektóre obszary ciała, jak wzgórek łonowy i pachy, stają się owłosione w miarę dojrzewania. Owłosienie w innych miejscach, broda i wąsy, występuje tylko u mężczyzn: są to tzw. drugorzędne cechy płciowe. Jednak nadmiar androgenów, hormonów męskich, może wywoływać u kobiet pojawienie się włosów w miejscach, w których zwykle owłosienie nie występuje. Miejsce zamieszkania również ma wpływ na obecność, a szczególnie na ilość włosów w różnych strefach (ramiona, nogi). Na przykład populacje śródziemnomorskie są bardziej owłosione niż populacje azjatyckie.
więcej w Cabines nr 4