Cabines 85grudzień 2016 - styczeń 2017
Nadwaga i odchudzanie
powrótDossier
Z nadejściem wiosny wiele osób zaczyna myśleć o swojej figurze i o konieczności zrzucenia paru kilogramów. Coraz cieplejsze promienie słoneczne skłaniają do większej aktywności, wyrywają z zimowej apatii i przypominają o zbliżającym się lecie, kiedy każdy chciałby odsłonić przed światem ciało szczupłe i zadbane, a nie obciążone nadmiernie „poduszeczkami“ tłuszczu. Z pewnością każda kosmetyczka będzie teraz coraz częściej słyszeć pytania o odchudzanie i o zabiegi likwidujące cellulit, rozstępy oraz nadmiar tkanki tłuszczowej. W naszym artykule spróbujemy podsumować najważniejsze informacje dotyczące nadwagi, które pozwolą w bardziej kompetentny sposób mówić o mechanizmach jej powstawania oraz o metodach pozwalających trwale zrzucić zbędne kilogramy.
81% Europejczyków ma problemy z nadmiernym tyciem
Badania prowadzone przez Europejskie Centrum Badań nad Otyłością w Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii i Włoszech, w których uczestniczyło 1000 kobiet w wieku od 52 do 58 lat, wykazały, że jedynie 52% z nich miało normalną wagę. We wszystkich badanych krajach kobiety przybrały średnio 10,6 kg między dwudziestym a pięćdziesiątym rokiem życia. Używano tu powszechnie przyjętego przez dietetyków punktu odniesienia: wskaźnika Queteleta lub „wskaźnika masy ciała“ (po angielsku Body Mass Index, czyli BMI).
Body Mass Index (BMI)
Otrzymuje się go, dzieląc wagę (wyrażoną w kilogramach) przez kwadrat wzrostu (wyrażonego w metrach).
Średni BMI jest ustalany na podstawie badań zdrowej części populacji. We Francji optymalny BMI kobiet wynosi od 18 do 24. Dla mężczyzn - od 20 do 25.
Istnieje spory margines między najwyższym wskaźnikiem a najniższym, ponieważ trzeba jeszcze wziąć pod uwagę typ kośćca, który może być „lekki“, „średni“ lub „mocny“. Może on być przyczyną tego, że czasem dwie osoby o takim samym wzroście mają różną wagę.
Żeby poznać swój typ kośćca, trzeba zrobić następujący test: kciukiem i palcem wskazującym prawej ręki spróbuj otoczyć nadgarstek lewej na poziomie stawu.
-
Jeśli palce zachodzą na siebie, kościec jest „lekki“.
-
Jeśli stykają się, jest „średni“.
-
Jeśli nie stykają się, jest „mocny“.
Jednak nie zapominajcie nigdy, że dla każdej osoby istnieje waga idealna, czyli taka, w której czułaby się najlepiej.
więcej w Cabines nr 3
Tłumaczenie i opracowanie: Dorota Bury
dr Pierre-Martin Privat

81% Europejczyków ma problemy z nadmiernym tyciem
Badania prowadzone przez Europejskie Centrum Badań nad Otyłością w Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii i Włoszech, w których uczestniczyło 1000 kobiet w wieku od 52 do 58 lat, wykazały, że jedynie 52% z nich miało normalną wagę. We wszystkich badanych krajach kobiety przybrały średnio 10,6 kg między dwudziestym a pięćdziesiątym rokiem życia. Używano tu powszechnie przyjętego przez dietetyków punktu odniesienia: wskaźnika Queteleta lub „wskaźnika masy ciała“ (po angielsku Body Mass Index, czyli BMI).
Body Mass Index (BMI)
Otrzymuje się go, dzieląc wagę (wyrażoną w kilogramach) przez kwadrat wzrostu (wyrażonego w metrach).
Średni BMI jest ustalany na podstawie badań zdrowej części populacji. We Francji optymalny BMI kobiet wynosi od 18 do 24. Dla mężczyzn - od 20 do 25.
Istnieje spory margines między najwyższym wskaźnikiem a najniższym, ponieważ trzeba jeszcze wziąć pod uwagę typ kośćca, który może być „lekki“, „średni“ lub „mocny“. Może on być przyczyną tego, że czasem dwie osoby o takim samym wzroście mają różną wagę.
Żeby poznać swój typ kośćca, trzeba zrobić następujący test: kciukiem i palcem wskazującym prawej ręki spróbuj otoczyć nadgarstek lewej na poziomie stawu.
- Jeśli palce zachodzą na siebie, kościec jest „lekki“.
- Jeśli stykają się, jest „średni“.
- Jeśli nie stykają się, jest „mocny“.
Jednak nie zapominajcie nigdy, że dla każdej osoby istnieje waga idealna, czyli taka, w której czułaby się najlepiej.
więcej w Cabines nr 3